ul. Smulikowskiego 4, pok. 221, II piętro, 00-389 Warszawa  +48 536-555-608; fdir(at)wp.pl 
www. fdir.pl  www.programdavinci.pl

Вы хотите, чтобы поддержать наш бизнес?

Cras eget magna non eros tincidunt blandit id eu turpis. Nullam bibendum ornare felis ut tempus.

Фонд миссия

Nagłówek fundacja dziecko i rodzina Nam et tincidunt lorem, et fermentum sapien. In ac ullamcorper ex. Fusce commodo laoreet faucibus. Pellentesque venenatis, est in dignissim scelerisque, sapien nunc malesuada elit, et elementum arcu elit vitae nibh. Mauris at dignissim turpis. Vestibulum pharetra enim viverra facilisis cursus. Aenean vitae pulvinar justo. Vivamus justo metus, commodo a massa sit amet, feugiat vehicula nisl. Ut hendrerit, massa eget efficitur ultrices, ligula magna efficitur diam, ut consectetur odio turpis eget mi.
Vivamus justo metus. This is russian
Państwa na terenie których działamy, This is russian
fundacja dziecko i rodzina warszawa
Spotkanie organizacji pozarządowych z Europy działających w ramach kampanii „Otwarte drzwi dla dzieci Europy”odbyło się w dniach 19-20 kwietnia w Brukseli. Spotkanie zorganizowane przez Eurochild, którego nasza Fundacja jest członkiem. Oto trochę „wychwyconych” myśli uczestników (nie wszystkie muszą koniecznie być podzielne przez współpracowników naszej Fundacji):
• Słowo „deinstytucjonalizacja” jest negatywne i prowadzi do niezrozumienia i konfliktów. Powinniśmy raczej mówić o budowaniu nowego systemu, w którym wzmacnia się rodziny zamiast je zastępować.
• Należy patrzeć na nowy system całościowo a nie tylko z punktu widzenia systemu wsparcia rodziny oraz pieczy zastępczej. Nowy system to koordynacja wsparcia dla rodzin w budowaniu ich zasobów, budowania adekwatnej polityki mieszkaniowej, dotyczącej zdrowia, edukacji itd.
• Nie można mówić o budowaniu nowego systemu bez krajowej strategii i planu koordynującego wiele gałęzi polityki społecznej
• Niebezpieczeństwa dla procesu zmian: Ponowne wzmacnianie się „medycznego” podejścia do pomocy społecznej, w którym plany pomocy tworzy się w oparciu o diagnozy specjalistów a sama praca to realizacja planów tworzonych przez rosnąca armię specjalistów zamiast przez same rodziny.
• Kolejnym niebezpieczeństwem jest rozbudowywanie usług dla samych dzieci w oderwaniu od rodziny.
• W wielu krajach deinstytucjonalizacja jest rozumiana albo jako przeniesienie dzieci z instytucji do rodzin zastępczych, albo jako zmniejszanie ilości dzieci w instytucjach – co ma często mało wspólnego z ideą podejścia wzmacniającego do rodzin, wzmacniania ich zasobów, uniezależniania rodzin od systemu itd.
• Celem zmiany to system, w którym więcej dzieci żyje szczęśliwie w rodzinach, mniej dzieci jest w pieczy zastępczej (obojętnie jakiej), a pomoc udzielana jest tylko tym rodzinom, które nie posiadają zasobów.
• Nie należy być zbyt gorliwym: Będą przypadki, w których kilkuosobowe instytucje będą najlepszym rozwiązaniem (oby czasowym) dla niektórych nastolatków lub nawet dzieci.
• Rodziny zastępcze powinny być częścią systemu wzmacniającego rodziny.
• Kampania na rzecz zmian powinna być pozytywna, pokazywać wartość rodzinnej miłości dla rozwoju dziecka, możliwości angażowania rodzin i społeczności lokalnych, dająca możliwości wypowiedzi samym dzieciom, pokazująca dobre przykłady specjalistów wspierających rodziny, rodzin zastępczych akceptujących pochodzenie dzieci oraz małych instytucji opiekuńczych działających planowo na rzecz dzieci i ich rodzin