ul. Smulikowskiego 4, pok. 221, II piętro, 00-389 Warszawa  +48 536-555-608; fdir(at)wp.pl 
www. fdir.pl  www.programdavinci.pl

Вы хотите, чтобы поддержать наш бизнес?

Cras eget magna non eros tincidunt blandit id eu turpis. Nullam bibendum ornare felis ut tempus.

Фонд миссия

Nagłówek fundacja dziecko i rodzina Nam et tincidunt lorem, et fermentum sapien. In ac ullamcorper ex. Fusce commodo laoreet faucibus. Pellentesque venenatis, est in dignissim scelerisque, sapien nunc malesuada elit, et elementum arcu elit vitae nibh. Mauris at dignissim turpis. Vestibulum pharetra enim viverra facilisis cursus. Aenean vitae pulvinar justo. Vivamus justo metus, commodo a massa sit amet, feugiat vehicula nisl. Ut hendrerit, massa eget efficitur ultrices, ligula magna efficitur diam, ut consectetur odio turpis eget mi.
Vivamus justo metus. This is russian
Państwa na terenie których działamy, This is russian
fundacja dziecko i rodzina warszawa
Znaczne wzmocnienie roli opiekuna usamodzielnienia postuluje Zespół Roboczy pracujący nad założeniami kolejnych etapów reformy polskiego systemu wsparcia dla dziecka i rodziny. Na naszym profilu opisywane były przypadki młodych ludzi pozostawianych samym sobie po opuszczeniu systemu pieczy zastępczej. Należy ograniczyć sytuacje, w których wieloletni pobyt w instytucjach lub rodzinach zastępczych kończy się powrotem do złych warunków w środowisku rodziny biologicznej lub stanem na granicy bezdomności.
Podobne wnioski przyjął amerykański zespół badawczy z Uniwersytetu Nebraska-Lincoln, po przebadaniu 873 młodych ludzi. Okazało się, że byli wychowankowie rodzin zastępczych, małych domów dla dzieci i ośrodków dla nieletnich o wiele częściej są bezdomni, zapadają na depresję i częściej mają problemy z prawem. 25 procent bezdomnych w Kaliforni to byli wychowankowie rodzin zastępczych i małych domów dla dzieci.

Naukowcy mówią jasno:
PRZYCZYNĄ NIE JEST SAM FAKT POBYTU W SYSTEMIE PIECZY ZASTĘPCZEJ, ALE FAKT NIE ZNALEZIENIA PRZEZ MŁODYCH LUDZI STABILIZACJI I TRWAŁEJ, BEZPIECZNEJ RELACJI Z WAŻNYM DOROSŁYM.

Środkami zaradczymi według amerykańskich uczonych i praktyków (m.in. realizujących projekt MYSELF w New Jersey) są:
• Zbudowanie jeszcze w czasie pobytu w pieczy trwałej, bezpiecznej relacji z ważnym dorosłym (z rodziny lub spoza rodziny) – może być to ktoś pełniący rolę „opiekuna usamodzielnienia” i jasne określenie roli opiekuna w procesie wchodzenia młodego człowieka w dorosłość.
Podawany jest tu popularny w USA „Pakt usamodzielnienia”, w którym opiekun zobowiązuje się do konkretnych działań na rzecz młodego człowieka.
• Wzmacnianie odporności młodego człowieka na przeciwności, w tym przepracowanie strat, efektów przebytych traum.
• Budowanie sieci społecznego wsparcia
• Pozytywne, wzmacniające oddziaływania (zamiast diagnozowania, kontrolowania).
• Budowanie kompetencji emocjonalnych, w tym poczucia wartości
• Jakościowe, konkretne usługi zapewniane dla wychowanków (np. mieszkania rotacyjne), ale TYLKO WTEDY, GDY SĄ NIEZBĘDNE.
• Rozumienie przez służby etapu rozwojowego, na którym znajdują się młodzi (i jaki to ma wpływ na ich zachowanie, reakcje itd.). Chodzi tu o wpływ przebytych traum, etap rozwoju mózgu itd.

USAMODZIELNIENIE TO NIE JEST ZAPEWNIENIE PRACY I MIESZKANIA. PROCES USAMODZIELNIENIA TO TOWARZYSZENIE, EMPATIA, WZMACNIANIE KOMPETENCJI OSOBISTYCH I BUDOWA ZASOBÓW. DO TAKIEGO PROCESU POTRZEBUJEMY SPECJALISTÓW – BYĆ MOŻE NAWET NOWEGO ZAWODU OPIEKUNA USAMODZIELNIENIA – A NIE PAPIEROWYCH „OPIEKUNÓW”.