ul. Smulikowskiego 4, pok. 221, II piętro, 00-389 Warszawa  +48 536-555-608; fdir(at)wp.pl 
www. fdir.pl  www.programdavinci.pl

Вы хотите, чтобы поддержать наш бизнес?

Cras eget magna non eros tincidunt blandit id eu turpis. Nullam bibendum ornare felis ut tempus.

Фонд миссия

Nagłówek fundacja dziecko i rodzina Nam et tincidunt lorem, et fermentum sapien. In ac ullamcorper ex. Fusce commodo laoreet faucibus. Pellentesque venenatis, est in dignissim scelerisque, sapien nunc malesuada elit, et elementum arcu elit vitae nibh. Mauris at dignissim turpis. Vestibulum pharetra enim viverra facilisis cursus. Aenean vitae pulvinar justo. Vivamus justo metus, commodo a massa sit amet, feugiat vehicula nisl. Ut hendrerit, massa eget efficitur ultrices, ligula magna efficitur diam, ut consectetur odio turpis eget mi.
Vivamus justo metus. This is russian
Państwa na terenie których działamy, This is russian
fundacja dziecko i rodzina warszawa
Jesteśmy grupą osób pracujących na rzecz dzieci i rodzin. Wśród nas są doświadczeni teoretycy i praktycy, ale i osoby, które same korzystały z polskiego systemu pomocy rodzinie. Są wśród nas także osoby, które są „przyjaciółmi sprawy”. Nie wszyscy mają formalne funkcje we władzach Fundacji. W przeciwieństwie do stowarzyszeń, nie mamy „członków”, ale rozważamy stworzenie dla naszych przyjaciół Certyfikatu Przyjaciela Fundacji Dziecko i Rodzina. Marzymy o rodzinach silnych we własne kompetencje i możliwości oraz zewnętrznych „specjalistach” potrafiących pomóc dostrzec i wykorzystać te zasoby. Wierzymy w zapewnianie rodzinom „wędki” – a nie ryby. Chcemy, żeby rodziny w kryzysie jak najszybciej odzyskiwały siły, a nie uzależniały się od pomocy społecznej. Postulujemy, aby to sprawców przemocy, a nie dzieci, separować od rodziny. Wierzymy, że więź emocjonalna jest dla dziecka jednym z podstawowych warunków prawidłowego rozwoju. Chcemy chronić rodziny przed separacją dzieci, jednak nie za wszelką cenę. Zdajemy sobie sprawę, że w skutek niewydolności systemu pomocy rodzinom w kryzysie, z powodu chorób psychicznych, nałogów i innych tragicznych uwarunkowań, niektóre dzieci muszą być oddzielone od rodziców. W takiej sytuacji system powinien przewidywać określony czas intensywnej pomocy rodzinie. Nic nie uzasadnia tego, żeby dzieci latami oczekiwały na „uzdrowienie” ich rodzin i były łudzone przez sporadyczne odwiedziny matek lub ojców. Uważamy, że Państwo we współpracy z organizacjami pozarządowymi powinno wzmacniać efektywność lokalnych służb pomocy społecznej. Chcemy wspierać asystentów rodziny naszą wiedzą i doświadczeniem oraz pomagać powiatom i gminom w tworzeniu spójnych systemów usług dla dzieci i rodzin opartych na lokalnych zasobach. Wierzymy, że każdy specjalista interweniujący w życie rodziny powinien ją traktować z szacunkiem. Nie popieramy narzucania rodzinom rozwiązań, z którymi się nie utożsamiają. Jeśli w sytuacji kryzysu w rodzinie, wykonanie określonych, specjalistycznych działań nie przynosi oczekiwanego rezultatu, dziecko powinno mieć szansę na stałą, bezpieczną więź w innej rodzinie – najlepiej spokrewnionej, a jeśli to niemożliwe – w dobrze przygotowanej, zmotywowanej, świadomej, wspieranej, niespokrewnionej rodzinie zastępczej lub adopcyjnej. Naszym celem jest, aby rodziny zastępcze w Polsce były przygotowywane przez uczestnictwo w profesjonalnych programach szkoleniowych. Pomagamy budować system wsparcia dla różnych form rodzinnej pieczy zastępczej. Chcemy pokazywać dobre przykłady rodzin zastępczych, które pracują profesjonalnie i z wielkim sercem, współpracują ze specjalistami i szanują członków rodziny biologicznej dziecka. Dążymy do tego, aby doceniono pracę tysięcy rodzin zastępczych, które bez systemowego wsparcia poświęcają się dzieciom i zapewniają im niezbędne do rozwoju więzi i warunki życia. Jest to trudna i niezwykle twórcza praca, w której pracuje się 24 godziny na dobę, najczęściej bez urlopu. Nie chcemy, aby o rodzinnej pieczy zastępczej mówiono tylko w kontekście jednostkowych afer. Jesteśmy zwolennikami deinstytucjonalizacji systemu pomocy dziecku i rodzinie. Nie chcemy jednak, aby ten proces przebiegał zbyt szybko, bez uprzedniego zbudowania systemów pomocy rodzinom – opartych na lokalnych zasobach. Najpierw budujmy, powiat po powiecie, miasto po mieście, specjalistyczne oraz sąsiedzkie wsparcie dla rodzin, twórzmy i wspierajmy profesjonalne rodziny zastępcze, a dopiero potem ograniczajmy działalność instytucji opiekuńczych! W pieczy instytucjonalnej wierzymy w małe programy oparte na indywidualnej pracy z dziećmi i zapewnianiu im niezbędnych relacji i więzi emocjonalnych – z członkami rodzin lub innymi osobami ważnymi dla dzieci, w tym świadomymi i zdolnymi do relacji opiekunami. Wiemy o tym, że piecza instytucjonalna jest wyjątkowo trudną w realizacji formą pomocy dzieciom. Wzmacnia ją precyzyjna kwalifikacja pracujących tam osób, wsparcie, szkolenia, superwizja i zespołowa praca ze specjalistami i lokalnymi służbami pomocy rodzinie. Sprzeciwiamy się długoletnim pobytom dzieci w instytucjach. Nie wierzymy w to, że samo podzielenie placówek opiekuńczo-wychowawczych na małe domy dla dzieci jest ostatecznym celem reformy. Wiemy, że małe domy dla dzieci, w których nie prowadzi się profesjonalnych programów wspierania wychowawców, nie wspiera się ich rozwoju, pracy indywidualnej i zespołowej, mogą być fatalną pułapką dla dzieci. Propagujemy standardy pieczy instytucjonalnej, wprowadzanie superwizji jako ważnego elementu pracy wychowawców, jak również indywidualnych i zespołowych konsultacji oraz warsztatów. Wspieramy programy pieczy instytucjonalnej naszą wiedzą i doświadczeniem oraz pomagamy w budowaniu indywidualnego podejścia do dzieci i rodzin. Wspieramy budowanie właściwego wizerunku zawodu wychowawcy, jako jednego z kluczowych zawodów w systemie pomocy dzieciom. W domach dziecka i podobnych instytucjach pracuje wielu ludzi oddanych dzieciom – chcemy poszukiwać wśród nich sojuszników. Dążymy do tego, aby w dużych i małych domach dla dzieci pracowały osoby, których powołaniem jest indywidualna, oparta na relacjach emocjonalnych praca z dziećmi. Wszystkie działania instytucji opiekuńczych powinny odpowiadać realizacji praw dziecka zapisanych w Konwencji Praw Dziecka, w tym prawa do życia w rodzinie. Staramy się wpływać na pozytywne zmiany w działaniu systemu wspierania rodzin. W naszej pracy korzystamy z naszych pozytywnych oraz negatywnych doświadczeń w pracy na rzecz dzieci i rodzin. Wielu z nas ma za sobą wieloletnie doświadczenie w pracy w innych organizacjach, instytucjach lub samorządach lokalnych. Uczestniczyliśmy w niezliczonych warsztatach, konferencjach i pracach nad nowymi przepisami. Będziemy szkolić, konsultować, opracowywać standardy i inne materiały. Wierzymy we wspólne działanie wielu organizacji i osób. Ważni są dla nas specjaliści z tytułami i doświadczeniem, ale też i osoby bez zaawansowanego wykształcenia, ale za to z życiową mądrością, dostrzegający znaczenie dla dzieci miłości, więzi, relacji, jak również indywidualnego wspierania ich rozwoju. Naszym celem jest aktywny udział w zbudowaniu w Polsce narodowej strategii budowy systemu wspierania dziecka i rodziny. Mamy dość haseł o „prorodzinnej” polityce. Chcemy autentycznych, skoordynowanych działań na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym. Domagamy się, aby polski rząd, wzorem innych krajów Europy Centralnej wypracował tego rodzaju strategię. Ważne jest, by w tym celu wykorzystywać środki strukturalne na programy, których celem jest wypełnianie takiej strategii konkretnymi działaniami. Domagamy się zmian w przepisach dotyczących usamodzielniania wychowanków pieczy rodzinnej i instytucjonalnej. Trzeba dostrzec, że usamodzielnianie to proces, który zaczyna się w momencie umieszczenia dziecka w rodzinie zastępczej lub domu dziecka a kończący się, gdy młody człowiek jest w stanie samodzielnie funkcjonować w relacjach, w społeczności lokalnej, we własnym lub powierzonym mieszkaniu i w pracy. Wierzymy w to, że usamodzielnianie to nie tylko wyposażanie dzieci w umiejętności życiowe i zawodowe, nie tylko poszukiwanie mieszkania, ale przede wszystkim budowanie zdolności do nawiązywania i utrzymywania relacji, tworzenie sieci zasobów, budowanie systemu wartości i poczucia sprawczości. W naszych działaniach dążymy do współpracy i budowania porozumień oraz sojuszy. Wiemy o tym, że sami nie damy radę zmienić świata. Chcemy współpracować z organizacjami pozarządowymi, które mają podobne cele. Istotna jest dla nas współpraca z osobami publicznymi, dla których ważna jest praktyczna realizacja Konwencji Praw Dziecka. Jako organizacja pozarządowa nie mamy żadnej afiliacji politycznej. Dla dobra dzieci i rodzin współpracujemy z przedstawicielami wszystkich opcji politycznych – poza ugrupowaniami otwarcie antydemokratycznymi. Zależy nam na kontynuacji współpracy z Rzecznikiem Praw Dziecka, który jest aktywnym orędownikiem realizacji Konwencji Praw Dziecka w Polsce. Współpracujemy z Posłami, urzędnikami rządowymi oraz władzami tych powiatów, które decydują się na rozwój i profesjonalizację działań na rzecz dzieci i rodzin. Dobrych przykładów jest w Polsce wiele. Będziemy propagować i wspierać dobre praktyki. Działamy również na rzecz dzieci niepełnosprawnych. Również w tej dziedzinie popieramy zindywidualizowane programy oparte na działaniach środowiskowych i dążymy do ograniczania instytucjonalnej pomocy dla dzieci. W naszych działaniach nie ograniczamy się do terytorium Polski. Mimo tego, że w naszym kraju jest tyle do zrobienia na rzecz dzieci – będziemy wymieniać się doświadczeniami z organizacjami za granicą. Nie wierzymy w to, że wszystko wiemy, dlatego ważna jest dla nas nauka od doświadczonych specjalistów i praktyków z innych krajów. Będziemy również sporadycznie realizować projekty na rzecz dzieci za granicą. Nie pozostaniemy głusi na problemy dzieci w krajach, w których systemy pomocy są wciąż niewydolne a dzieci cierpią z powodu biedy, głodu i przemocy. Nie pozostaniemy też głusi na problemy dzieci i rodzin migrujących z powodu wojny i skrajnej biedy. Dla nas każde dziecko jest ważne, a realizacja jednostkowej pomocy jest tak samo istotna, jak realizacja wielkich projektów. W naszych działaniach nie chcemy być stereotypowi. Nie będziemy kolejną organizacją pozarządową rozbudowująca swoje biuro, struktury, a potem żyjącą „od projektu do projektu”. Chcemy polegać na działaniach specjalistów realizujących konkretne zadania, jak również na społecznym działaniu zainteresowanych osób i przyjaciół Fundacji. Chcemy być nowocześni i działać w prawdziwie innowacyjny sposób. Przygotowujemy programy opierające się na użyciu nowoczesnych technologii i nietypowych środków przekazu. W świecie nowoczesnych technik komunikacyjnych możemy wiele zrobić dla potrzebujących rodzin – nie tylko przy pomocy kosztownych działań opartych na osobistym, bezpośrednim kontakcie. Opieramy się na naukowo dowiedzionych osiągnięciach psychologii i neurologii. Naszymi fundamentami są nauka o więzi, wzmacniające podejście w pracy socjalnej i pedagogiki, jak również podejście skupione na rozwiązaniach. Wierzymy w indywidualną pracę z przypadkiem, wspomaganą pracą zespołową ważnych dla sprawy osób. Opieramy się również na tradycji pedagogicznej, w tym dziedzictwie Janusza Korczaka. Jego dzieło pozostaje jednym z ważnych filarów naszej działalności i naszych wartości. Zapraszamy do współpracy wszystkich, dla których większość powyższych zdań jest przekonująca. Zapraszamy też osoby, które mają inne zdanie. Chcemy rozmawiać i działać wspólnie. W tym działaniu ważne są dla nas takie wartości jak: wiarygodność, lojalność, oddanie sprawie, prawdomówność, zaufanie i odwaga w dążeniu do celu. Zmienianie świata chcemy rozpocząć od pierwszego, małego kroku. Już dzisiaj.