ul. Smulikowskiego 4, pok. 221, II piętro, 00-389 Warszawa  +48 536-555-608; fdir(at)wp.pl 
www. fdir.pl  www.programdavinci.pl
fundacja dziecko i rodzina przykladowe zdjecie kampani
Znaczne wzmocnienie roli opiekuna usamodzielnienia postuluje Zespół Roboczy pracujący nad założeniami kolejnych etapów reformy polskiego systemu wsparcia dla dziecka i rodziny. Na naszym profilu opisywane były przypadki młodych ludzi pozostawianych samym sobie po opuszczeniu systemu pieczy zastępczej. Należy ograniczyć sytuacje, w których wieloletni pobyt w instytucjach lub rodzinach zastępczych kończy się powrotem do złych warunków w środowisku rodziny biologicznej lub stanem na granicy bezdomności.
Podobne wnioski przyjął amerykański zespół badawczy z Uniwersytetu Nebraska-Lincoln, po przebadaniu 873 młodych ludzi. Okazało się, że byli wychowankowie rodzin zastępczych, małych domów dla dzieci i ośrodków dla nieletnich o wiele częściej są bezdomni, zapadają na depresję i częściej mają problemy z prawem. 25 procent bezdomnych w Kaliforni to byli wychowankowie rodzin zastępczych i małych domów dla dzieci.

Naukowcy mówią jasno:
PRZYCZYNĄ NIE JEST SAM FAKT POBYTU W SYSTEMIE PIECZY ZASTĘPCZEJ, ALE FAKT NIE ZNALEZIENIA PRZEZ MŁODYCH LUDZI STABILIZACJI I TRWAŁEJ, BEZPIECZNEJ RELACJI Z WAŻNYM DOROSŁYM.

Środkami zaradczymi według amerykańskich uczonych i praktyków (m.in. realizujących projekt MYSELF w New Jersey) są:
• Zbudowanie jeszcze w czasie pobytu w pieczy trwałej, bezpiecznej relacji z ważnym dorosłym (z rodziny lub spoza rodziny) – może być to ktoś pełniący rolę „opiekuna usamodzielnienia” i jasne określenie roli opiekuna w procesie wchodzenia młodego człowieka w dorosłość.
Podawany jest tu popularny w USA „Pakt usamodzielnienia”, w którym opiekun zobowiązuje się do konkretnych działań na rzecz młodego człowieka.
• Wzmacnianie odporności młodego człowieka na przeciwności, w tym przepracowanie strat, efektów przebytych traum.
• Budowanie sieci społecznego wsparcia
• Pozytywne, wzmacniające oddziaływania (zamiast diagnozowania, kontrolowania).
• Budowanie kompetencji emocjonalnych, w tym poczucia wartości
• Jakościowe, konkretne usługi zapewniane dla wychowanków (np. mieszkania rotacyjne), ale TYLKO WTEDY, GDY SĄ NIEZBĘDNE.
• Rozumienie przez służby etapu rozwojowego, na którym znajdują się młodzi (i jaki to ma wpływ na ich zachowanie, reakcje itd.). Chodzi tu o wpływ przebytych traum, etap rozwoju mózgu itd.

USAMODZIELNIENIE TO NIE JEST ZAPEWNIENIE PRACY I MIESZKANIA. PROCES USAMODZIELNIENIA TO TOWARZYSZENIE, EMPATIA, WZMACNIANIE KOMPETENCJI OSOBISTYCH I BUDOWA ZASOBÓW. DO TAKIEGO PROCESU POTRZEBUJEMY SPECJALISTÓW – BYĆ MOŻE NAWET NOWEGO ZAWODU OPIEKUNA USAMODZIELNIENIA – A NIE PAPIEROWYCH „OPIEKUNÓW”.

Subskrybuj