ul. Smulikowskiego 4, pok. 221, II piętro, 00-389 Warszawa
 
+48 536-555-608; fdir@wp.pl    
fundacja dziecko i rodzina przykladowe zdjecie kampani
Jesteśmy grupą osób pracujących na rzecz dzieci i rodzin. Wśród nas są doświadczeni teoretycy i praktycy, ale i osoby, które same korzystały z polskiego systemu pomocy rodzinie. Są wśród nas także osoby, które są „przyjaciółmi sprawy”. Nie wszyscy mają formalne funkcje we władzach Fundacji. W przeciwieństwie do stowarzyszeń, nie mamy „członków”, ale rozważamy stworzenie dla naszych przyjaciół Certyfikatu Przyjaciela Fundacji Dziecko i Rodzina.

Marzymy o rodzinach silnych we własne kompetencje i możliwości oraz zewnętrznych „specjalistach” potrafiących pomóc dostrzec i wykorzystać te zasoby. Wierzymy w zapewnianie rodzinom „wędki” – a nie ryby. Chcemy, żeby rodziny w kryzysie jak najszybciej odzyskiwały siły, a nie uzależniały się od pomocy społecznej. Postulujemy, aby to sprawców przemocy, a nie dzieci, separować od rodziny. Wierzymy, że więź emocjonalna jest dla dziecka jednym z podstawowych warunków prawidłowego rozwoju. Chcemy chronić rodziny przed separacją dzieci, jednak nie za wszelką cenę. Zdajemy sobie sprawę, że w skutek niewydolności systemu pomocy rodzinom w kryzysie, z powodu chorób psychicznych, nałogów i innych tragicznych uwarunkowań, niektóre dzieci muszą być oddzielone od rodziców. W takiej sytuacji system powinien przewidywać określony czas intensywnej pomocy rodzinie. Nic nie uzasadnia tego, żeby dzieci latami oczekiwały na „uzdrowienie” ich rodzin i były łudzone przez sporadyczne odwiedziny matek lub ojców. Uważamy, że Państwo we współpracy z organizacjami pozarządowymi powinno wzmacniać efektywność lokalnych służb pomocy społecznej. Chcemy wspierać asystentów rodziny naszą wiedzą i doświadczeniem oraz pomagać powiatom i gminom w tworzeniu spójnych systemów usług dla dzieci i rodzin opartych na lokalnych zasobach. Wierzymy, że każdy specjalista interweniujący w życie rodziny powinien ją traktować z szacunkiem. Nie popieramy narzucania rodzinom rozwiązań, z którymi się nie utożsamiają. Jeśli w sytuacji kryzysu w rodzinie, wykonanie określonych, specjalistycznych działań nie przynosi oczekiwanego rezultatu, dziecko powinno mieć szansę na stałą, bezpieczną więź w innej rodzinie – najlepiej spokrewnionej, a jeśli to niemożliwe – w dobrze przygotowanej, zmotywowanej, świadomej, wspieranej, niespokrewnionej rodzinie zastępczej lub adopcyjnej.

Naszym celem jest, aby rodziny zastępcze w Polsce były przygotowywane przez uczestnictwo w profesjonalnych programach szkoleniowych. Pomagamy budować system wsparcia dla różnych form rodzinnej pieczy zastępczej. Chcemy pokazywać dobre przykłady rodzin zastępczych, które pracują profesjonalnie i z wielkim sercem, współpracują ze specjalistami i szanują członków rodziny biologicznej dziecka. Dążymy do tego, aby doceniono pracę tysięcy rodzin zastępczych, które bez systemowego wsparcia poświęcają się dzieciom i zapewniają im niezbędne do rozwoju więzi i warunki życia. Jest to trudna i niezwykle twórcza praca, w której pracuje się 24 godziny na dobę, najczęściej bez urlopu. Nie chcemy, aby o rodzinnej pieczy zastępczej mówiono tylko w kontekście jednostkowych afer.

Jesteśmy zwolennikami deinstytucjonalizacji systemu pomocy dziecku i rodzinie. Nie chcemy jednak, aby ten proces przebiegał zbyt szybko, bez uprzedniego zbudowania systemów pomocy rodzinom – opartych na lokalnych zasobach. Najpierw budujmy, powiat po powiecie, miasto po mieście, specjalistyczne oraz sąsiedzkie wsparcie dla rodzin, twórzmy i wspierajmy profesjonalne rodziny zastępcze, a dopiero potem ograniczajmy działalność instytucji opiekuńczych!

W pieczy instytucjonalnej wierzymy w małe programy oparte na indywidualnej pracy z dziećmi i zapewnianiu im niezbędnych relacji i więzi emocjonalnych – z członkami rodzin lub innymi osobami ważnymi dla dzieci, w tym świadomymi i zdolnymi do relacji opiekunami. Wiemy o tym, że piecza instytucjonalna jest wyjątkowo trudną w realizacji formą pomocy dzieciom. Wzmacnia ją precyzyjna kwalifikacja pracujących tam osób, wsparcie, szkolenia, superwizja i zespołowa praca ze specjalistami i lokalnymi służbami pomocy rodzinie. Sprzeciwiamy się długoletnim pobytom dzieci w instytucjach. Nie wierzymy w to, że samo podzielenie placówek opiekuńczo-wychowawczych na małe domy dla dzieci jest ostatecznym celem reformy. Wiemy, że małe domy dla dzieci, w których nie prowadzi się profesjonalnych programów wspierania wychowawców, nie wspiera się ich rozwoju, pracy indywidualnej i zespołowej, mogą być fatalną pułapką dla dzieci. Propagujemy standardy pieczy instytucjonalnej, wprowadzanie superwizji jako ważnego elementu pracy wychowawców, jak również indywidualnych i zespołowych konsultacji oraz warsztatów. Wspieramy programy pieczy instytucjonalnej naszą wiedzą i doświadczeniem oraz pomagamy w budowaniu indywidualnego podejścia do dzieci i rodzin. Wspieramy budowanie właściwego wizerunku zawodu wychowawcy, jako jednego z kluczowych zawodów w systemie pomocy dzieciom. W domach dziecka i podobnych instytucjach pracuje wielu ludzi oddanych dzieciom – chcemy poszukiwać wśród nich sojuszników. Dążymy do tego, aby w dużych i małych domach dla dzieci pracowały osoby, których powołaniem jest indywidualna, oparta na relacjach emocjonalnych praca z dziećmi. Wszystkie działania instytucji opiekuńczych powinny odpowiadać realizacji praw dziecka zapisanych w Konwencji Praw Dziecka, w tym prawa do życia w rodzinie.

Staramy się wpływać na pozytywne zmiany w działaniu systemu wspierania rodzin. W naszej pracy korzystamy z naszych pozytywnych oraz negatywnych doświadczeń w pracy na rzecz dzieci i rodzin. Wielu z nas ma za sobą wieloletnie doświadczenie w pracy w innych organizacjach, instytucjach lub samorządach lokalnych. Uczestniczyliśmy w niezliczonych warsztatach, konferencjach i pracach nad nowymi przepisami. Będziemy szkolić, konsultować, opracowywać standardy i inne materiały. Wierzymy we wspólne działanie wielu organizacji i osób. Ważni są dla nas specjaliści z tytułami i doświadczeniem, ale też i osoby bez zaawansowanego wykształcenia, ale za to z życiową mądrością, dostrzegający znaczenie dla dzieci miłości, więzi, relacji, jak również indywidualnego wspierania ich rozwoju.

Naszym celem jest aktywny udział w zbudowaniu w Polsce narodowej strategii budowy systemu wspierania dziecka i rodziny. Mamy dość haseł o „prorodzinnej” polityce. Chcemy autentycznych, skoordynowanych działań na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym. Domagamy się, aby polski rząd, wzorem innych krajów Europy Centralnej wypracował tego rodzaju strategię. Ważne jest, by w tym celu wykorzystywać środki strukturalne na programy, których celem jest wypełnianie takiej strategii konkretnymi działaniami.

Domagamy się zmian w przepisach dotyczących usamodzielniania wychowanków pieczy rodzinnej i instytucjonalnej. Trzeba dostrzec, że usamodzielnianie to proces, który zaczyna się w momencie umieszczenia dziecka w rodzinie zastępczej lub domu dziecka a kończący się, gdy młody człowiek jest w stanie samodzielnie funkcjonować w relacjach, w społeczności lokalnej, we własnym lub powierzonym mieszkaniu i w pracy. Wierzymy w to, że usamodzielnianie to nie tylko wyposażanie dzieci w umiejętności życiowe i zawodowe, nie tylko poszukiwanie mieszkania, ale przede wszystkim budowanie zdolności do nawiązywania i utrzymywania relacji, tworzenie sieci zasobów, budowanie systemu wartości i poczucia sprawczości.

W naszych działaniach dążymy do współpracy i budowania porozumień oraz sojuszy. Wiemy o tym, że sami nie damy radę zmienić świata. Chcemy współpracować z organizacjami pozarządowymi, które mają podobne cele. Istotna jest dla nas współpraca z osobami publicznymi, dla których ważna jest praktyczna realizacja Konwencji Praw Dziecka. Jako organizacja pozarządowa nie mamy żadnej afiliacji politycznej. Dla dobra dzieci i rodzin współpracujemy z przedstawicielami wszystkich opcji politycznych – poza ugrupowaniami otwarcie antydemokratycznymi. Zależy nam na kontynuacji współpracy z Rzecznikiem Praw Dziecka, który jest aktywnym orędownikiem realizacji Konwencji Praw Dziecka w Polsce. Współpracujemy z Posłami, urzędnikami rządowymi oraz władzami tych powiatów, które decydują się na rozwój i profesjonalizację działań na rzecz dzieci i rodzin. Dobrych przykładów jest w Polsce wiele. Będziemy propagować i wspierać dobre praktyki.

Działamy również na rzecz dzieci niepełnosprawnych. Również w tej dziedzinie popieramy zindywidualizowane programy oparte na działaniach środowiskowych i dążymy do ograniczania instytucjonalnej pomocy dla dzieci.

W naszych działaniach nie ograniczamy się do terytorium Polski. Mimo tego, że w naszym kraju jest tyle do zrobienia na rzecz dzieci – będziemy wymieniać się doświadczeniami z organizacjami za granicą. Nie wierzymy w to, że wszystko wiemy, dlatego ważna jest dla nas nauka od doświadczonych specjalistów i praktyków z innych krajów. Będziemy również sporadycznie realizować projekty na rzecz dzieci za granicą. Nie pozostaniemy głusi na problemy dzieci w krajach, w których systemy pomocy są wciąż niewydolne a dzieci cierpią z powodu biedy, głodu i przemocy. Nie pozostaniemy też głusi na problemy dzieci i rodzin migrujących z powodu wojny i skrajnej biedy. Dla nas każde dziecko jest ważne, a realizacja jednostkowej pomocy jest tak samo istotna, jak realizacja wielkich projektów.

W naszych działaniach nie chcemy być stereotypowi. Nie będziemy kolejną organizacją pozarządową rozbudowująca swoje biuro, struktury, a potem żyjącą „od projektu do projektu”. Chcemy polegać na działaniach specjalistów realizujących konkretne zadania, jak również na społecznym działaniu zainteresowanych osób i przyjaciół Fundacji. Chcemy być nowocześni i działać w prawdziwie innowacyjny sposób. Przygotowujemy programy opierające się na użyciu nowoczesnych technologii i nietypowych środków przekazu. W świecie nowoczesnych technik komunikacyjnych możemy wiele zrobić dla potrzebujących rodzin – nie tylko przy pomocy kosztownych działań opartych na osobistym, bezpośrednim kontakcie.

Opieramy się na naukowo dowiedzionych osiągnięciach psychologii i neurologii. Naszymi fundamentami są nauka o więzi, wzmacniające podejście w pracy socjalnej i pedagogiki, jak również podejście skupione na rozwiązaniach. Wierzymy w indywidualną pracę z przypadkiem, wspomaganą pracą zespołową ważnych dla sprawy osób. Opieramy się również na tradycji pedagogicznej, w tym dziedzictwie Janusza Korczaka. Jego dzieło pozostaje jednym z ważnych filarów naszej działalności i naszych wartości.

Zapraszamy do współpracy wszystkich, dla których większość powyższych zdań jest przekonująca. Zapraszamy też osoby, które mają inne zdanie. Chcemy rozmawiać i działać wspólnie. W tym działaniu ważne są dla nas takie wartości jak: wiarygodność, lojalność, oddanie sprawie, prawdomówność, zaufanie i odwaga w dążeniu do celu.

Zmienianie świata chcemy rozpocząć od pierwszego, małego kroku. Już dzisiaj.

Subskrybuj